بلى افراطيها و تفريطگراها هر دو دسته ، دشمنان خطرناك دين هستند كه بايد براى اصلاح آنان اقدامات معقولى صورت گيرد . دوم نيرنگها 1 - افراطىها نيرنگهاى باطل متعددى دارند . مثلا هر سال در روز نوروز صداى تكفيرشان بلند مىشود كه جشن نوروز بدعت و شرك است ، بلند كردن بيرق بدعت و حرام و يا كفر است و زيارت قبور كفر يا بدعت است . . . روز نوروز مردم مسلمان افغانستان و چند كشور ديگر كه خسته‌گى زمستان را پشت سر گذاشته و به تفريح مىروند ، كار مباح است و جايز ، ولى تكفيريها آن را جشن اسلامى نام مىگذارند تا تكفير مسلمانان بهتر از خود را توجيه كنند و جمعى زيادى از مسلمانان سنى و شيعه را از اسلام خارج نمايند . جشن نوروز نه جشن اسلامى است و نه حرام و بدعت و كفر ، بلكه تفريح كردن ، كار مباح و عقلايى است و هيچ اشكالى ندارد ، و همچنين بيرق بلند كردن و زيارت قبور . 2 - گاهى يك حديث را در كتب مخالفين خود مىبينند و مىگويند كه فلانىها بدعت‌گزار و يا كافراند كه بفلان حديث معتقد هستند در حالى كه بسا رواياتى در كتب حديث وجود دارند كه پيروان مذهب بدلايل معتبر به آن حديث عمل نمىكنند و يا سند آن ضعيف مى باشد ، ولى تكفيريهاى كم عقل تنها بفكر كارخانه توليد شرك و كفر خود هستند كه هميشه اين كارخانه فعال باشد و توليد شرك و يا كفر كنند ، سبحان اللّه از گمراهى و كم‌فكرى . اين مرض در بين جمعى از